waarom slow-living?

Ik heb mijn eerste volwassenjaren keihard gewerkt en een eigen bedrijf gehad. Tot ik ziek werd en arbeidsongeschikt raakte. Ineens kon ik niet meer op dezelfde manier doorgaan en moest ik mijn leven noodgedwongen een stuk rustiger aan doen.

Langzaam realiseerde ik me dat het leven eigenlijk veel te snel gaat. Altijd maar doorgaan, overwerken, te veel consumeren en veel meer prikkels dan goed voor me zijn. Ik begon me te verdiepen in slow living en ontdekte dat een rustiger leven veel beter bij mij past. Ik leerde mijn leven meer aan te passen aan mijn zenuwstelsel en vooral te genieten van de kleine dingen.

Rond diezelfde tijd ontmoette ik Jesse en werden we verliefd. Binnen een jaar woonden we samen en begonnen we ons eigen kleine leven op te bouwen. Voor mij voelde dat als de bevestiging dat ik op de juiste weg was en dat dit de manier van leven is die bij mij past.